Ο όγδοος άθλος του Ηρακλή Η Λερναία Ύδρα

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

Είπαν στον Ηρακλή να βρει την ύδρα με τα εννέα κεφάλια που ζούσε σ’ ένα βρωμερό βάλτο.

Το τέρας αυτό έχει το υποκειμενικό του αντίστοιχο.

- Κατοικεί στα σπήλαια του νου.

- Ανθίζει στο σκοτάδι και το βόρβορο των αφώτιστων νοητικών κοιλοτήτων.

Παραμένοντας βαθιά μέσα στα υπόγεια διαμερίσματα του υποσυνείδητου,

άλλοτε ήρεμο και άλλοτε ξεσπώντας σε ταραχώδη φρενίτιδα,

το θηρίο εδραιώνει μια μόνιμη κατοικία.

Δύσκολα ανακαλύπτεται η ύπαρξή του.

Περνά πολύς καιρός ώσπου ν’ αντιληφθεί το άτομο ότι τρέφει και συντηρεί ένα τόσο άγριο πλάσμα.

Τα καυτά βέλη της φλογερής έφεσης πρέπει να εξαπολυθούν προτού ανακαλυφθεί η παρουσία του.

Η μάχη μ’ έναν τόσο φοβερό εχθρό είναι πράγματι μια ηρωική πράξη για έναν υιό του ανθρώπου, έστω και αν είναι Υιός του Θεού.

Κόβεις ένα κεφάλι και ένα άλλο φυτρώνει στη θέση του.

Κάθε στιγμή, μια ποταπή επιθυμία ή σκέψη ξεπερνιέται,

αλλά μια άλλη παίρνει τη θέση της.

Ο Ηρακλής κάνει τρία πράγματα:

- αναγνωρίζει την ύπαρξη της ύδρας

- την αναζητεί υπομονετικά και

- τελικά την καταστρέφει.

Χρειάζεται

- διάκριση για ν’ αναγνωρίσει την ύπαρξή της

- υπομονή για ν’ ανακαλύψει τη φωλιά της

- ταπεινότητα για

- να φέρει τα λασπώδη στοιχεία του υποσυνείδητου στην επιφάνεια και

- να τα εκθέσει στο φως της σοφίας.

Όσο ο Ηρακλής πολεμούσε μέσα στο βάλτο, στη λάσπη, στην ακαθαρσία και στο βόρβορο, ήταν ανίκανος να νικήσει την ύδρα.

Έπρεπε να σηκώσει το τέρας στον αέρα,

δηλαδή, να μεταφέρει το πρόβλημά του σε μια άλλη διάσταση για να το λύσει.

Με όλη την ταπεινότητα,

γονατίζοντας στη λάσπη,

έπρεπε να εξετάσει το δίλημμά του

- στο φως της σοφίας και

- στην εξυψωμένη ατμόσφαιρα της σκέψης,

- που αναζητά και

- ερευνά.

Από τις επισημάνσεις αυτές μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι απαντήσεις σε πολλά από τα προβλήματά μας έρχονται

- όταν μια νέα εστίαση της προσοχής επιτευχθεί και

- όταν μια νέα προοπτική εδραιωθεί.

Μας ειπώθηκε, ότι ένα από τα κεφάλια της ύδρας είναι αθάνατο.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε δυσκολία, όσο φοβερή και αν φαίνεται, περιέχει ένα πετράδι μεγάλης αξίας.

Καμιά απόπειρα να εξουσιάσετε την κατώτερη φύση και ν’ ανακαλύψετε αυτό το πετράδι δεν είναι ποτέ μάταιη.

Μην επιχειρήσετε να εξουσιάσετε στην κατώτερη φύση και να πιστέψετε ότι το πολύτιμο αυτό στοιχείο είναι πάντοτε ανωφελές και μάταιο.

Το αθάνατο κεφάλι, διαχωρισμένο από το σώμα της ύδρας, τάφηκε κάτω από ένα βράχο.

Αυτό σημαίνει, ότι η συγκεντρωμένη ενέργεια που δημιουργεί το πρόβλημα, παραμένει ακόμη

- εξαγνισμένη

- ανακατευθυνθείσα και

- αυξημένη μετά την κατάκτηση της νίκης.

Μια τέτοια δύναμη πρέπει τότε

- να ελεγχθεί σωστά και

- να διοχετευθεί κατάλληλα.

Κάτω από το βράχο της επίμονης θέλησης

το αθάνατο κεφάλι γίνεται πηγή δύναμης.

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

Περιληπτική μελέτη της Α.Α.Μπ.

Ο άθλος στο Σκορπιό, από κάποια σκοπιά, μας απασχόλησε και θα μας απασχολήσει για πολύ καιρό, επειδή αντίθετα με τον Ηρακλή, εμείς δεν θριαμβεύσαμε επί της Ύδρας.

Οι περισσότεροι από μας ασχολούμαστε με τις μάταιες μεθόδους, που αρχικά χρησιμοποίησε ο Ηρακλής στην δοκιμασία του.

Αυτό είναι, πρωτίστως, πρόβλημα της ανθρωπότητας, αλλά ενδιαφερόμαστε ατομικά τόσο έντονα με τη δική μας εξέλιξη, ώστε λησμονούμε την ευρύτερη όψη.

Αν πρόκειται ν’ ανέβουμε την βουνοκορφή στον Αιγόκερω, πρέπει να

- χάσουμε την όψη της προσωπικότητας και

- λειτουργούμε σαν ψυχές.

Στις υψηλές στιγμές μου γνωρίζω, θεωρητικά, ποια πρέπει να είναι

- η στάση μου και

- οι πράξεις μου,

αλλά προχωρώ ζαλισμένος.

Γιατί;

Διότι, σύμφωνα με θεμελιώδη νόμο, το καθετί στη Φύση εξελίσσεται βαθμιαία,

- βήμα προς βήμα

- γραμμή προς γραμμή

- δίδαγμα προς δίδαγμα.

Θα είχα μια ολέθρια εμπειρία αν καθαριζόταν τόσο γρήγορα η προσωπικότητά μου, ώστε ολόκληρη η δύναμη της ψυχής μου να μπορούσε να διαχυθεί μέσα της. Θα τρίκλιζα από

- την δύναμη και

- το φως

της παντοδύναμης και που γνωρίζει τα πάντα, ψυχής μου.

Δεν θα ήξερα τι να κάνω μ’ αυτό που θα είχα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι εκείνο που έχω να κάνω, είναι να καθήσω και ν’ αφήσω το νόμο να εργασθεί, να αναπαυθώ στις δάφνες μου και η εξέλιξη να με μεταφέρει έως ότου κάποτε επιτύχω.

Σημαίνει οπωσδήποτε, ότι αυτή την ώρα βρίσκομαι στο πεδίο της μάχης, την Κουρουκσέτρα, και πρόκειται ν’ αντιμετωπίσω την Ύδρα στον Σκορπιό, γιατί αυτό είναι το έργο που απασχολεί σήμερα την ανθρωπότητα.

Η αληθινή δοκιμασία στον Σκορπιό δεν θα συμβεί μέχρι να

- συντονιστούμε

- λειτουργήσουν σαν μονάδα

- ο νους

- η συναισθηματική φύση και

- η φυσική φύση.

Τότε ο άνθρωπος περνά στον Σκορπιό όπου η

- ισορροπία του ανατρέπεται και

- επιθυμία του φαίνεται να επικρατεί, όταν νομίζει ότι απαλλάχθηκε απ’ αυτή.

Είναι κυμαινόμενος, αλλά νομίζει ότι πέτυχε ισοστάθμιση.

Ο νους του για τον οποίο ήταν εντελώς σίγουρος ότι άρχισε να ελέγχει την προσωπικότητά του, δεν φαίνεται να λειτουργεί.

Καθώς μελετούμε τον Ηρακλή, βλέπουμε τον εαυτό μας.

Θυμηθείτε, ότι τρία πράγματα πρέπει να κάνει ο μαθητής στον Σκορπιό.

Πρέπει να καταδείξει, όχι στην Ιεραρχία, ούτε στους τρίτους,

αλλά στον εαυτό του, ότι

- ξεπέρασε τη μεγάλη πλάνη

- η ύλη, η μορφή, δεν μπορεί πια να τον συγκρατεί.

Ο Ηρακλής, πρέπει να καταδείξει στον εαυτό του, ότι η μορφή είναι απλώς

- ένας αγωγός

- ένα μέσο έκφρασης

με το οποίο έρχεται σε επαφή με ένα μεγάλο πεδίο της Θείας εκδήλωσης.

Διαβάζοντας κάποια θρησκευτικά βιβλία μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι

- η μορφή

- το συναίσθημα και

- ο νους

είναι όλα κακά, ανεπιθύμητα πράγματα από τα οποία πρέπει ν’ απαλλαγεί.

Κατά τη γνώμη μου, είναι θεμελιώδες να αντιλαμβανόμαστε ότι

αν απαλλαγούμε από τη φυσική μορφή,

δεν θα έχουμε μέσον επαφής με την Θεία έκφραση.

Γιατί ο Θεός ενυπάρχει στον συνάνθρωπό μας, μέσα σ’ αυτόν τον φυσικό, απτό κόσμο, μέσα στον οποίο ζούμε.

Αν δεν έχουμε μορφή και καμιά από τις πέντε μας αισθήσεις,

αποκλείουμε από μέσα μας τον Θεό σε μια μορφή.

Η προσωπικότητα δεν πρέπει να σκοτωθεί, να εξολοθρευτεί.

Πρέπει ν’ αναγνωρίζεται σαν ένας τριπλός αγωγός έκφρασης των τριών Θείων όψεων.

Όλα εξαρτώνται από το αν χρησιμοποιούμε την τριπλή αυτή προσωπικότητα για

- εγωιστικούς ή

- Θείους σκοπούς.

Η μεγάλη πλάνη, είναι η χρησιμοποίηση της προσωπικότητας για εγωιστικούς σκοπούς.

Για να συνοψίσουμε ολόκληρη την ιστορία στο ζωδιακό σημείο του Σκορπιού, ο ΕΑΥΤΟΣ αποφασίζει να σκοτώσει τον κατώτερο εαυτό για να του διδάξει την έννοια της Ανάστασης.

ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΔΡΑ: Σύγχρονη Παραλλαγή

Μια μελέτη των εννέα προβλημάτων που αντιμετωπίζει στην εποχή μας ο άνθρωπος που ζητά να σκοτώσει την ύδρα, μπορεί να χύσει φως στις παράξενες δυνάμεις που εργάζονται στο βαρελάκι με τα εκρηκτικά, τον ανθρώπινο νου.

1. Σεξ.

Τόσο η σεμνοτυφία όσο και η ψυχαναλυτική λαγνεία της Βικτωριανής εποχής είναι αμφότερες ανεπιθύμητες.

Το σεξ είναι μια ενέργεια.

Μπορεί

- ν’ αναχαιτιστεί

- ν’ ασκείται ανεμπόδιστα ή

- να εξιδανικευθεί.

Η καταστολή ή αναχαίτιση δεν είναι ορθή λύση.

Η χωρίς διάκριση σύμμιξη κάνει τη ζωή αγενή και τον άνθρωπο σκλάβο του πάθους.

Η εξιδανίκευση συνεπάγεται τη χρήση της ενέργειας του σεξ για δημιουργικό σκοπό.

Η μετουσίωση των ανθρώπινων ενεργειών διανοίγει ένα πεδίο θεωρίας και πειράματος.

Στις φυσικές επιστήμες η ενέργεια της κίνησης μπορεί να μετασχηματισθεί σε ηλεκτρισμό και της θερμότητας σε κίνηση.

Σε ποια έκταση τότε, μπορούν ν’ ανακατευθυνθούν οι ανθρώπινες ενέργειες;

Πρώτα απ’ όλα η ενέργεια της ύλης που αντιπροσωπευόμενη από την τροφή, χρησιμοποιείται προφανώς για να παραγάγει την τροφή της κίνησης.

Μπορεί η ενέργεια που δίνει την παρόρμηση των συναισθημάτων, κατ’ αναλογία, ν’ αναδιοχετευθεί σε δραστηριότητα σκέψης;

Μπορεί η ενέργεια των βίαιων παθών να βρει έκφραση σαν έφεση;

Μπορούν οι ωθήσεις και οι καταναγκασμοί της ανθρώπινης φύσης να μετουσιωθούν έτσι, ώστε να γίνουν ευεργετικές δυνάμεις;

Μπορεί η ενέργεια που παράγει σκέψη να χρησιμοποιηθεί σαν δύναμη σύνθεσης που θα επιφέρει κατά μία έννοια την ταύτιση με όλα τα Ζώντα πράγματα;

Η εμπειρία του Ηρακλή δείχνει

- ότι τέτοιες δυνατότητες υπάρχουν και

- ότι εκείνος που θα μπορούσε να υποτάξει την ύδρα

- των παθών και

- του χωριστικού νου,

μπορεί να λύσει προβλήματα αυτής της φύσης.

2. Άνεση.

Μια αιώνια αίσθηση ανικανοποίητου εξωθεί τον άνθρωπο σε μεγαλύτερα ύψη επίτευξης.

Η άνεση είναι συχνά μια τροχοπέδη σε μια τέτοια πάλη.

Το πνεύμα μαραζώνει και φθίνει,

εμποδιζόμενο από τα αποκτήματα και

αμβλυνόμενο από την απατηλή αίσθηση της άνεσης.

Ο αιχμάλωτος της άνεσης βυθίζεται στην απάθεια,

ξεχνώντας τους αγώνες και τις δοκιμασίες που χαλυβδώνουν την κοφτερή λεπίδα της πνευματικής ανησυχίας.

Η θέληση για έρευνα, η παρορμητική ώθηση να λύσει το μυστήριο για το νόημα της ζωής, είναι διαφορετική από τη ναρκισσιστική τάση να καταστήσει άνετο ένα κάποιο κεντρικό κίνητρο της ζωής.

3. Χρήμα.

Η συσσώρευση χρήματος είναι το κύριο πάθος που υπάρχει πίσω από τη δραστηριότητα

- των ατόμων και

- των εθνών.

Ηθικές και ανθρώπινες αξίες παραβλέπονται στην τρελή προσπάθεια συλλογής του παντοδύναμου χρυσού.

Αναπόφευκτα, προσδιορίζονται επιλογές

από την αξία που δίνει κάποιος στο χρήμα, μάλλον,

παρά από πνευματικές πεποιθήσεις ή ηθικές αρχές.

Η τάση και η σπουδή για συσσώρευση πλούτου είναι ακόρεστη.

Ανεξάρτητα πόσα έχει ο άνθρωπος, άπληστα ζητά περισσότερα.

Ένα σχετικό αποτέλεσμα αυτής της μορφής της νοητικής διαστροφής, είναι ο εγωκεντρισμός.

Το άτομο που πάσχει από αυτό το βάσανο, πολύ συχνά επιθυμεί να παίρνει τα πάντα και να μη δίνει τίποτε.

Την κατάσταση του κόσμου την καταλαβαίνει από το τι μπορεί να κατακτήσει.

Θεωρεί τον εαυτό του σαν τερματικό σημείο και δεν αναγνωρίζει την ευθύνη που έχει για να μεταδώσει στους άλλους τα οφέλη που ο ίδιος απέκτησε.

Μήπως δεν είναι

- τα διανοητικά πλούτη και

- οι πνευματικοί θησαυροί

όψεις πλούτου που πρέπει ν’ αξίζουν τις προσπάθειές μας;

Όλοι μπορούν να συμμετάσχουν σ’ αυτά τα πλούτη, γιατί εκείνος που μοιράζει όλα όσα έχει, βρίσκει τον εαυτό του πλουσιότερο από πριν.

Η σφοδρή επιθυμία για την απόκτηση υλικών αγαθών,

μπορεί μια μέρα να μετουσιωθεί

- σε επιθυμία συγκέντρωσης γνώσεων και

- σε θέληση για την απόκτηση των πετραδιών του πνεύματος.

4. Φόβος.

Με αναρίθμητους τρόπους τα φαντάσματα του φόβου βασανίζουν τους υιούς των ανθρώπων.

Τα απατηλά αυτά σχήματα

• περιπλέκουν και

• φοβίζουν

τους ανθρώπους, γιατί δρουν

• σαν τροχοπέδη στα πόδια τους και

• σαν μυλόπετρα γύρω στο λαιμό τους.

Πολλοί άνθρωποι ζαρώνουν φοβισμένοι όταν τους κυνηγά ο βασανιστικός φόβος

• της γελοιοποίησης

• της αποτυχίας

• του άγνωστου

• της μεγάλης ηλικίας

• της τύχης και

• του θανάτου.

Μπορούν αυτοί οι φόβοι να περιοριστούν;

Η εμπειρία του Ηρακλή βεβαιώνει ότι μπορούν να ξεπεραστούν με την ανύψωση της συνείδησης σ’ ένα απώτερο σημείο ολοκλήρωσης.

Όταν η ζωή του ατόμου εστιασθεί σ’ έναν ανώτερο σκοπό, οι απειλητικές σκιές του φόβου ωθούνται στην περιφέρεια της σκέψης.

Όσο τα απροσδιόριστα τέρατα του φόβου περιδιαβαίνουν στο λυκόφως του υποσυνείδητου, θα έχουν τη δύναμη

• να ωχραίνουν τα μάγουλα και

• να παγώνουν την καρδιά.

Ένας στρατιώτης που σκοπεύει να νικήσει τον εχθρό, ριψοκινδυνεύει την ίδια του τη ζωή του.

Μια μητέρα που αρπάζει το παιδί της από τον κίνδυνο, ξεχνά τους δικούς της φόβους.

Ο οδηγός που τρέχει στο δρόμο με επικίνδυνη ταχύτητα, διακινδυνεύει τη ζωή του και την αρτιμέλειά του χάρη της περιπέτειας.

Τα πρόσωπα αυτά εστιάζουν την προσοχή τους πάνω από το σημείο που βρίσκεται ο φόβος.

Το πνευματικά προσανατολισμένο άτομο έχει συγκεντρωμένη τη σκέψη του

σ’ ένα επίπεδο που είναι πολύ σπάνιο να φτάσει ο φόβος.

5. Μίσος.

Το μίσος έχει τις ρίζες του στην άρνηση.

Είναι το αντίθετο της επιθυμίας για ένωση.

Υψωνόμενο σε ανώτερη διάσταση,

το μίσος μετουσιώνεται σε απάρνηση παντός απατηλού.

Όταν το μίσος στερηθεί κάθε συναισθηματικό περιεχόμενο,

μπορεί να γίνει η ενέργεια που κάνει τον άνθρωπο ν’ απορρίπτει τη μορφή χάρη της ζωής που την εμψυχώνει.

Το μίσος στο κατώτερο τόξο είναι σίγουρα καταστρεπτικό,

στο ανώτερο, όταν εξαγνισθεί ολοκληρωτικά, μπορεί να θεωρηθεί σαν η ωραία πλευρά της αγάπης.

6. Επιθυμία για δύναμη.

Τις περασμένες λίγες εκατονταετίες ο άνθρωπος είχε ενστερνιστεί πολύ περισσότερο την ενέργεια της δύναμης από την ενέργεια της αγάπης.

Το αποτέλεσμα ήταν έλλειψη

- ισοστάθμισης και

- ισορροπίας.

Η δύναμη, όταν δε συνδέεται με την αγάπη, είναι φθοροποιός.

Πολλές τραγωδίες στις ανθρώπινες σχέσεις προκύπτουν από την ανεξέλεγκτη επιθυμία

• να εξουσιάζουμε τη ζωή των άλλων,

• να διαγράφουμε και να κανονίζουμε τη διαγωγή τους.

Εκείνος που υποκαθιστά τις σκέψεις της δύναμής του στις ηθικές αρχές, γονιμοποιεί ένα αιώνιο συνεχή αγώνα.

Τα ανώτερα ιδανικά που υπηρέτησαν σαν φάροι ανά τους αιώνες,

- η αδελφοσύνη

- η συνεργασία

- ο ιδεαλισμός,

λάμπουν αμυδρά όταν η δύναμη είναι ο καθοριστικός παράγοντας στην κοινωνία.

Όταν η θέληση για δύναμη μετουσιωθεί, γίνεται

- θέληση για επίτευξη και

- θέληση για θυσία.

Η σκληρή εγωκεντρική θέληση μετασχηματίζεται σε ένα συντελεστή διανομής ευεργετικών δώρων.

Τότε, πράγματι,

η δύναμη υπηρετεί την αγάπη και

η αγάπη δοξάζει τη δύναμη.

7. Υπερηφάνεια.

Οι τοίχοι που χτίζονται από την υπερηφάνεια, φυλακίζουν τον άνθρωπο ασφαλέστερα από τα σίδερα της φυλακής.

Δεμένος με τις βαριές αλυσίδες των σκέψεών του, που μόνος του εξυμνεί, κοιτάζει τους άλλους με συγκατάβαση.

Έτσι αδυνατίζει ο δεσμός που δένει όλους τους ανθρώπους μαζί σε μια αδιάσπαστη αδελφοσύνη.

Θέτοντας τον εαυτό του χωριστά, βαδίζει όλο και μακρύτερα από τον κύκλο των ανθρώπινων συμπαθειών.

Ο Ηρακλής γονατίζει καθώς παλεύει με την ύδρα, συμβολίζοντας μ’ αυτή τη στάση το πνεύμα της ταπεινότητας που πρέπει να επιτευχθεί.

Η έξαρση των τάσεων της προσωπικότητας πρέπει ν’ αντικατασταθεί από την έκφραση των τάσεων της αυτοθυσίας.

8. Χωριστικότητα.

Ο αναλυτικός νους διαιρεί και υποδιαιρεί, θέτοντας το μέρος υπεράνω του όλου.

Μεγαλύτερη έμφαση δίνεται στις ενδείξεις της διαφοράς παρά στο υπεράνω όλων γεγονός της ενότητας.

Τέτοια μεριστική σκέψη αντιστρατεύεται κάθε παρόρμηση για σύνθεση.

Η χωριστική τάση είναι περισσότερο συνειδητή στις διαφορές παρά στις ομοιότητες μεταξύ των ανθρώπων.

Αντιλαμβάνεται τη θρησκεία σαν μια σειρά ανταγωνιστικών μονάδων, παρά σαν απλή έκφραση Πνευματικής παρόρμησης.

Θεωρεί την αντίθεση των κοινωνικών τάξεων περισσότερο σημαντική από την κοινότητα των ανθρώπων που τους καθιστά αδελφούς.

Βλέπει τη γη σαν μια σειρά ανόμοιων εθνών παρά σαν έναν κόσμο.

Ο Ηρακλής έπρεπε να δει την Ύδρα σαν ένα τέρας και

όχι σαν ένα θηρίο με εννιά διαφορετικές κεφαλές.

Όσο επιζητούσε να ξεχωρίσει τις κεφαλές μία προς μία, αποτύγχανε.

Όταν τελικά τις αντιμετώπισε σαν μια μονάδα, τότε κέρδισε τη νίκη.

9. Σκληρότητα.

Η ικανοποίηση της ανθρώπινης εμπειρίας στο να βλάπτει τους άλλους, είναι μια μαρτυρία της ύπαρξης κακών τάσεων που διαβρώνουν το νου.

Η ηδονή της πρόκλησης πόνου στους συνανθρώπους μας, είναι ασθένεια.

Η πανάσχημη αυτή κεφαλή της Ύδρας πρέπει να καταστραφεί με το πρώτο και προτού ο άνθρωπος μπορέσει να διακηρύξει τον ανθρωπισμό του.

Και η σύγχρονη ακόμη ζωή μας προσφέρει πολλά παραδείγματα κτηνωδίας και αχαλίνωτης σκληρότητας.

Σε πολλές οικογένειες τα ευαίσθητα παιδιά

• χλευάζονται

• γελοιοποιούνται και

• υποτιμούνται από εκείνους που δεν μπαίνουν στον κόπο να τα κατανοήσουν.

Άνδρες και γυναίκες σύζυγοι, δείχνουν καθημερινά στον κόσμο με αιτήσεις διαζυγίων ότι είναι θύματα νοητικών βασανισμών.

Τα δικαστήρια και τα νοσοκομεία δίνουν σωρευτικές αποδείξεις και μαρτυρίες της παράλογης ευχαρίστησης που απολαμβάνουν τα ανθρώπινα όντα βασανίζοντας ο ένας τον άλλον.

“Το έκανα για τη συγκίνηση”, είπε ένας νεαρός γκάνγκστερ τελευταία, “όχι για τα χρήματα”.

Όταν η θηριώδης αυτή σκληρότητα κρατιέται

ψηλά στον αέρα,στο φως της λογικής και της συμπόνιας,

χάνει τη δύναμή της.

Απομένει ακόμη το έργο της μετατροπής της ενέργειας της σκληρότητας σε εκείνη της ενεργού συμπόνιας.

Στις δύο δοκιμασίες ο Ηρακλής “σκότωσε” όταν έπρεπε να αγαπήσει, αλλά στο Σκορπιό πέτυχε αυτό το μετασχηματισμό, ξεριζώνοντας από τη φύση του μια τάση, που θα μπορούσε να τον καταστήσει ανάπηρο για κάθε μελλοντικό εγχείρημα.

Αυτή είναι η επίτευξη του Ηρακλή σ’ αυτό τον άθλο, μιλώντας ψυχολογικά.

Εισήγαγε φως στις σκοτεινές κοιλότητες του υποσυνείδητου,

που παλεύει με τις δυνάμεις του τέρατος,

που κυλιέται μέσα στα νερά του βούρκού και

έχει νικήσει τους εχθρούς του δικού του οίκου.

Μια διαδικασία κάθαρσης έλαβε χώρα και ο Ηρακλής είναι τώρα έτοιμος ν’ αναλάβει τον επόμενο άθλο στον οποίο πρέπει να καταδείξει την ικανότητά του

να ελέγχει τις δυνάμεις και το σθένος του νου.

F. M.

Ο ένατος άθλος του Ηρακλή Οι Στυμφαλίδες όρνιθες

ΣΙΓΗ

Ο Τοξότης είναι το προπαρασκευαστικό ζωδιακό σημείο για τον Αιγόκερω και σε κάποια αρχαία βιβλία ονομάζεται “το ζωδιακό σημείο της σιγής”.

Στα αρχαία μυστήρια ο νεοεισερχόμενος αδελφός έπρεπε να

- μένει ‘σε σιγή’,

δεν του επιτρεπόταν να βαδίζει ή να μιλά

- είναι

- εργάζεται και

- παρατηρεί,

γιατί κανείς δεν μπορεί να

- εισέρθει στο πέμπτο βασίλειο της Φύσης, το Πνευματικό βασίλειο ή

- ανέβει στο βουνό του Αιγόκερω,

αν δεν έχει

- περιορίσει τον λόγο και

- ελέγξει τη σκέψη.

Αυτό είναι το μάθημα του Τοξότη:

περιορισμός της ομιλίας δια

του ελέγχου της σκέψης.

Αυτό θα μας κρατήσει απασχολημένους,

γιατί όταν πάψουμε να χρησιμοποιείτε τις συνήθεις μορφές ομιλίας, όπως το κουτσομπολιό,

τότε πρέπει να μάθουμε

- να περιορίζουμε την ομιλία για τα πνευματικά πράγματα

- ότι δεν πρέπει να μιλάμε για την

- ζωή

- ψυχή,

πολλή ομιλία για πράγματα για τα οποία οι άνθρωποι μπορεί να μην είναι ακόμη έτοιμοι.

- Ορθή χρήση της σκέψης

- περιορισμός της ομιλίας και στη συνέχεια

- αβλάβεια στο Φυσικό Πεδίο,

καταλήγουν στην απελευθέρωση,

γιατί

- συγκρατούμαστε στην ανθρώπινη μονάδα

- είμαστε φυλακισμένοι στον πλανήτη,

όχι από κάποιες εξωτερικές δυνάμεις που μας κρατούν εδώ,

αλλά από ό,τι εμείς οι ίδιοι είπαμε και κάναμε.

Την στιγμή που

- δεν θα έχουμε πια λανθασμένες σχέσεις με τους ανθρώπους με εκείνα που λέμε, τα οποία δεν έπρεπε να έχουν λεχθεί

- σταματάμε να σκεπτόμαστε πράγματα για τους άλλους, τα οποία δεν έπρεπε να έχουμε σκεφτεί,

σιγά-σιγά, τα δεσμά που μας κρατούν στην πλανητική ύπαρξη αποκόπτονται,

- ελευθερωνόμαστε και

- σκαρφαλώνουμε το βουνό σαν τον τράγο στον Αιγόκερω.

Με ρώτησαν: “Πρέπει άραγε να μην

- δημιουργούμε ποτέ κάρμα για τον εαυτό μας

- κάνουμε κάτι που θα μας έδενε με κάποιο ανθρώπινο ον

επειδή, όσο δενόμαστε με κάποιο ανθρώπινο ον, πάμε κατευθείαν για ενσάρκωση;”

Καλά, αν πρόκειται να δέσω τον εαυτό μου με την ανθρωπότητα δια της

- υπηρεσίας

- αγάπης

- ανυστερόβουλης σκέψης.

Αυτό κάτι σημαίνει.

Δεν προτίθεμαι να

- δέσω τον εαυτό μου με

- επικριτική σκέψη

- σκέψη αυτοοικτιρμού

- κουτσομπολιό

- λόγια που δεν έπρεπε να πω.

- έχω για κίνητρό μου την δική μου απελευθέρωση.

Μια προειδοποίηση:

Να μην

- είσαι καλός

- είσαι αβλαβής

- υπηρετείς

μόνο και μόνο για να απαλλαγείς απ’ όλα αυτά, κάτι που κάνει η πλειονότητα των ανθρώπων.

Μείνε με την ανθρωπότητα, όπως κάνει ο Χριστός, ή όπως εκείνη η μεγάλη Ζωή για την οποία ελέχθη ότι θα παραμείνει στην καθορισμένη θέση Της μέχρις ότου και ο τελευταίος προσκυνητής βρει το δρόμο του, για την κατοικία του.

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Ο Τοξότης, λένε,

- είναι το πνεύμα της αλήθειας

- είναι το άθροισμα όλων των Αληθειών που προκύπτουν από την ατομική αποκάλυψη.

Το συνηθισμένο συμβάν τώρα, όταν υπάρχει ατομική αποκάλυψη, είναι το αιρετικό πνεύμα. Μια απεικόνιση της κατάχρησης του Τοξότη. Είχα μια αποκάλυψη. Ο Θεός μου αποκάλυψε αυτό, εκείνο και το άλλο.

Αμέσως επιβάλλω στους συνανθρώπους μου την προσωπική μου ερμηνεία της Αλήθειας.

Δε βλέπω την αλήθεια αλλά την αλήθεια μου.

Είμαι ένας ζηλωτής, αλλά όλοι οι ζηλωτές πρέπει να ερμηνεύουν την αλήθεια όπως εγώ τη βλέπω, αν όχι, δεν είναι ζηλωτές.

Πρέπει να πιστεύετε στη μετενσάρκωση, γιατί αυτή είναι η αλήθεια.

Πρέπει να πιστεύετε στους Διδασκάλους της Σοφίας, γιατί υπάρχουν.

Πρέπει να πιστεύετε αυτό, εκείνο και το άλλο.

Προσηλωμένος, ναι. Αλλά με λίγη αλήθεια.

Τόση ακριβώς αλήθεια όση ο φτωχός μικρός σου εγκέφαλος μπορεί να συλλάβει και τόσο φοβερή αποκάλυψη για σε, που νομίζεις ότι είναι η όλη Αλήθεια.

Στον Τοξότη, το πρώτο από τα μεγάλα συμπαντικά ζωδιακά σημεία, βλέπουμε την αλήθεια σαν το όλο, όταν χρησιμοποιούμε τα βέλη της σκέψης ορθά.

Θα πω, αυτό είναι για μένα, η δική μου διατύπωση της αλήθειας, γιατί αυτό με βοηθά να ζήσω.

Άλλες ομάδες χρησιμοποιούν άλλες ορολογίες και μόνο, εφόσον εγώ μπορώ να συλλάβω τον τρόπο με τον οποίο ο αδελφός μου βλέπει την αλήθεια, είναι εφικτό και εγώ να έχω το όραμα.

Όλες οι διάφορες αλήθειες σχηματίζουν μία Αλήθεια, αυτό είναι που πραγματοποιείται στον Τοξότη.

Δεν μπορείτε να περάσετε από την Πύλη στους πρόποδες του βουνού μέχρι να δείτε ότι το μικρό σας κομμάτι της αλήθειας αποτελεί μέρος του ομαδικού μωσαϊκού. Αυτό είναι όλο.

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ

Ο Τοξότης ονομάσθηκε το σημείο του πνεύματος του ορθού που προκύπτει από τους αγώνες στα προηγούμενα οκτώ Ζωδιακά σημεία.

Όταν εκτελώ πραγματικά το λειτούργημά μου στον Τοξότη, έχω μάθει να διακρίνω μεταξύ του ορθού και του μη ορθού.

Μαθαίνω τι είναι ορθό για μένα, αλλά πρέπει επίσης να μάθω αυτό το μάθημα:

ότι το ορθό για μένα, μπορεί να είναι το μη ορθό για τους αδελφούς μου και

το μη ορθό των αδελφών μου να είναι το ορθό για μένα.

Μου είναι αδύνατο να πω τι είναι ορθό για σένα, γιατί όλοι έχουμε

- διαφορετικό εξοπλισμό

- διαφορετική κληρονομιά

- διαφορετική παράδοση και υπόβαθρο

- διαφορετικές φυλετικές τάσεις.

Είμαστε όλοι τόσο διαφορετικοί και ακολουθούντες τη σκέψη αυτή, όλοι ανήκουμε σε διαφορετικές ακτίνες.

Έχουμε διαφορετικές εγωικές ακτίνες και διαφορετικές ακτίνες προσωπικότητας κι όσο περισσότερα γνωρίζετε γι’ αυτά τα πράγματα,

τόσο λιγότερα μπορείτε να πείτε γι’ αυτά.

Γνωρίζω τι είναι δίκαιο για μένα και θα προσπαθήσω να ζήσω με το δίκαιό μου, την ιδέα μου περί δικαίου.

Δεν γνωρίζω τι είναι δίκαιο για σένα,

αλλά πιστεύω ότι κάνεις το καλύτερο που ξέρεις.

Αν μπορούσαμε να έχουμε αυτή τη στάση του ενός για τον άλλο,

- το πνεύμα της αβλάβειας

- ο έλεγχος της σκέψης και

- ο περιορισμός της ομιλίας

- θα προέβαλαν τον κόσμο και

- θα ξεφεύγαμε από τα παγκόσμια προβλήματα.

Ο κόσμος ποτέ δε θα εξασφαλίσει το δίκαιο με τον πόλεμο, αλλά με την ορθή σκέψη και αυτό θα είναι μια μέθοδος της ψυχής.

Κάποιος είπε ότι

στο Σκορπιό έχουμε πεποίθηση της αμαρτίας,

στον Τοξότη έχουμε πεποίθηση του ορθού.

ΤΡΙΑ ΔΩΡΑ

Κάποια βιβλία αστρολογίας λένε ότι υπάρχουν τρία αγαθοποιά ζωδιακά σημεία που διαχύνονται στο Ζωδιακό.

- Το ένα είναι ο Κριός από τον οποίο εκχύνεται πάνω μας το δώρο της ύπαρξης.

Ένα εδάφιο από μια Ινδική γραφή λέγει ότι υπάρχουν τρία πράγματα τα οποία έχουμε με τη χάρη του Θεού:

- το δώρο ότι είμαστε ανθρώπινα όντα

- η λαχτάρα για απελευθέρωση και

- η θέση μας κάτω από τις οδηγίες ενός τέλεια σοφού, μέσα στην δική μας καρδιά.

Το δώρο της ύπαρξης στον Κριό είναι το θαύμα, να είναι κάποιος ανθρώπινο ον.

Αν μπορείτε να σκεφθείτε τον εαυτό σας σαν ορυκτό, με τόσους περιορισμούς, θα φθάσετε στο θαυμασμό, που είστε ανθρώπινο ον, γιατί τούτο σημαίνει απελευθέρωση από το σημείο που βρίσκεται το ορυκτό. Πλήρης ελευθερία.

- Στο Λέοντα, το δώρο της ευκαιρίας.

Είμαι άτομο.

Προτίθεμαι να χρησιμοποιήσω τη ζωή για τον εαυτό μου, αν είμαι ένας μικρός Λέων, ή

προτίθεμαι να χρησιμοποιήσω την ευκαιρία ν’ ανοίξω τις πύλες για τους άλλους.

- Στον Τοξότη, το δώρο της δύναμης.

Νιώθεις ικανός να έχεις δύναμη;

Ένας ορισμός του αποκρυφιστή είναι ότι είναι ένα ανθρώπινο ον που εργάζεται στον κόσμο των εξουσιών και των δυνάμεων.

Δε γνωρίζω κάποιον που μπορείς να εμπιστευθείς ασφαλώς να χειρίζεται δύναμη. Γιατί; Διότι ο Τοξότης

- δεν έχει κάνει το έργο του

• δεν έχει ακόμη μάθει την περιστολή της ομιλίας

• δεν έχει επιτύχει τον έλεγχο της σκέψης και

• η ψυχή δεν είναι αρκετά ισχυρή.

Όταν αγαπάμε αρκετά, μπορούμε να έχουμε δύναμη.

Όταν αγαπάμε αρκετά και είμαστε αβλαβείς,

τότε οι Πύλες του ουρανού και της κόλασης θα είναι στη διάθεσή μας,

όχι όμως πρωτύτερα.

Ας αρχίσουμε ν’ αγαπάμε, όχι συναισθηματικά, αλλά αρχίζοντας

- να κατανοούμε πραγματικά τα ανθρώπινα όντα

- να ταυτιζόμαστε μαζί τους και

- να τα αγαπάμε.

Μπορείτε να γνωρίσετε τι είναι ένα ανθρώπινο ον με όλα τα λάθη του και να το αγαπάτε.

Όχι με ένα πνεύμα ανωτερότητας, λέγοντάς του,

“δυστυχισμένο πλάσμα, κάποια μέρα θα είσαι εκεί που είμαι”,

αλλά από το σημείο που θα του λέτε,

“ήμουν ακριβώς σαν αυτόν”, ή “είμαι ακριβώς σαν αυτόν”.

- Το δώρο της ύπαρξης

- το δώρο της ευκαιρίας και

- το δώρο της δύναμης,

τα τρία μεγάλα δώρα του Ζωδιακού.

Ο δέκατος άθλος του Ηρακλή O Κέρβερος, φύλακας του Άδη

EΝΝΟΙΕΣ ΤΟΥ ΖΩΔΙΟΥ

Αυτό είναι το ζωδιακό σημείο του τράγου.

Είναι ένα υπερανθρώπινο σημείο, ένα παγκόσμιο και απρόσωπο σημείο.

Όλοι οι μέχρι τώρα άθλοι του Ηρακλή αφορούσαν στην απελευθέρωσή του.

Τώρα εισερχόμαστε σε τρία ζωδιακά σημεία που δεν έχουν καμιά σχέση με τις προσωπικές του επιτεύξεις.

Είναι ελεύθερος.

Είναι μυημένος, ένας παγκόσμιος μαθητής.

Πέρασε κυκλικά το ζωδιακό,

έμαθε όλα τα μαθήματα των σημείων και

ανέβηκε το όρος της μύησης.

Έχει υποστεί τη μεταμόρφωση.

Είναι τελείως ελεύθερος και έτσι μπορεί να εργασθεί παγκόσμια σε άθλους που δεν έχουν καμιά σχέση με τον ίδιο.

Εργάζεται σαν υπεράνθρωπο ον μέσα σε ανθρώπινο σώμα.

Τα μεγάλα στάδια της ανάπτυξης στην ατραπό της διεύρυνσης, που ονομάζουμε μυήσεις, καταγράφονται στον εγκέφαλο και δε θα σας τα πει κανένας άλλος.

Ποτέ δε συνάντησα έναν αληθινό μυημένο που να ήταν πρόθυμος να παραδεχθεί ότι ήταν.

Το κύριο χαρακτηριστικό του μυημένου είναι η σιγή.

Ο Αιγόκερως είναι ένα θλιβερό ζωδιακό σημείο, είναι το σημείο της έντονης οδύνης και μοναξιάς, γιατί αυτά είναι τα σημάδια του μυημένου.

Η απροσωπία βασίζεται σε μια θεμελιώδη επίτευξη της προσωπικότητας.

Πρέπει να έχετε υπάρξει τρομακτικά προσκολλημένος πριν μπορέσετε να γνωρίσετε την έννοια της απροσωπίας.

Αυτό είναι παράδοξο, όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί απροσωπία αν δεν υπάρξει ο Πειρασμός να είσαι προσωπικός.

Η απροσωπία που πρέπει ν’ αναπτύξουμε είναι η διεύρυνση της προσωπικής αγάπης που έχουμε για κάποιο άτομο, την οικογένειά μας, τον κύκλο των φίλων μας, με την ίδια ακριβώς στάση για την ανθρωπότητα, αλλά δεν έχει καμιά σχέση με την αισθηματικότητα.

Μπορούμε ν’ αγαπάμε όλο το ανθρώπινο γένος επειδή γνωρίζουμε την έννοια της προσωπικής αγάπης και πρέπει να δίνουμε την ίδια αγάπη σε όλους, όπως δίνουμε στα άτομα που είναι κοντά μας.

Η απροσωπία

- δε μας απομονώνει, υψώνοντας τοίχους

- είναι αγάπη για οποιονδήποτε,

γιατί μας δίνει την ικανότητα να βλέπουμε τους ανθρώπους όπως πραγματικά είναι,

- με τα λάθη τους

- τις αποτυχίες τους

- τις επιτεύξεις τους

- με το καθετί που τους κάνει ό,τι είναι και

βλέποντάς τους με καθαρό μάτι, να αγαπάμε όλους ακριβώς το ίδιο.

Στους Κανόνες του Δρόμου είναι γραμμένο:

“Καθένας βλέπει και γνωρίζει τη φαυλότητα του καθενός.

Όμως, δεν υπάρχει,

ακόμα και με τη μεγάλη αυτή αποκάλυψη,

ούτε περιφρόνηση ούτε άρνηση του ενός για τον άλλο”.

Αυτή η διαγωγή πρέπει να τηρηθεί στον Αιγόκερω.

Αυτό που πρέπει ν’ αναπτύξουμε,

- δεν έρχεται με τη σκλήρυνση της καρδιάς

- ούτε με μεγάλη απόσπαση

- ούτε ανεβαίνοντας σε βάθρο.

Ο Παγκόσμιος μαθητής δεν κάνει μόνο ό,τι έκανε ο Ηρακλής,

να κατέβει στον Άδη για να νικήσει τον Κέρβερο,

αλλά εργάζεται συνεχώς μεταξύ των ανθρώπων, ενδιαφερόμενος για τους συνανθρώπους του.

Είναι απρόσωπος.

Διερωτώμαι αν αυτή η απροσωπία του δεν αναφέρεται σε μας, παρά στα άλλα πρόσωπα.

Συζητούμε για το αν είμαστε απρόσωποι στις συναλλαγές μας.

Αν είμαστε εντελώς απρόσωποι στη συναλλαγή με τον εαυτό μας,

οι αντιδράσεις μας προς τους συνανθρώπους μας θα είναι οπωσδήποτε σωστές.

Η ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

Ο Αιγόκερως μας λέγει την ιστορία της αναρρίχησης του βουνού και της καθόδου στον Άδη.

Υπάρχουν τρεις μεγάλες αναλήψεις κάθε ψυχής.

Ο Τεκτονισμός ανά τους αιώνες υπήρξε θεματοφύλακας αυτής της παράδοσης.

- Πρώτα, υπάρχει η άνοδος της ύλης στον ουρανό.

Αυτό το βρίσκουμε στην Παρθένο.

- Έπειτα υπάρχει η ανύψωση της ψυχικής φύσης από το κάτωθεν του διαφράγματος μέρος.

Δεν είστε πλέον συναισθηματικός και εγωκεντρικός,

ζώντας στο ηλιακό πλέγμα, αλλά

• είστε εστιασμένος στην καρδιά και

• έχετε συνείδηση της ομάδας.

Τα αισθήματα και οι επιθυμίες σας σχετίζονται με την ομάδα.

• Δε ζείτε πια στη ζωώδη φύση, ενδιαφερόμενος για δημιουργίες στο φυσικό πεδίο, αλλά

γίνεστε πλάσμα πνευματικό, που εργάζεται με νοητική ύλη.

- Δε συγκρατείστε πια από τη μορφή, αλλά

έχετε τόσο συνδιαλλαγεί μαζί της,

ώστε την ανυψώσατε στη συνείδηση της κεφαλής και

από τη κεφαλή ελέγχετε

- το λαιμό σας

- την καρδιά σας

- το ηλιακό σας πλέγμα και

- κάθε μέρος του σώματός μας.

Το κάνετε χωρίς να επικεντρώνεστε σ’ αυτά,

ούτε σκεπτόμενος γι’ αυτά, αλλά

ζώντας σαν συνειδητός υιός του Θεού που κάθεται στο “θρόνο μεταξύ των φρυδιών”, στο κέντρο άζνα, στο μυξαδένα – την υπόφυση όπως λένε οι Ινδοί.

Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη Ανάληψη.

- Η τελική Ανάληψη είναι εκείνη στην οποία σημειώνεται χειραφέτηση του μυημένου πολύ υψηλού βαθμού, ο οποίος γίνεται συνειδητά παγκόσμιος σωτήρας.

Είναι όμως η δεύτερη μύηση, η ανύψωση από την κατώτερη ψυχική φύση,

στην οποία πρέπει να εργασθούμε, έτσι ώστε

• κάθε επιθυμία

• διάθεση και

• κάθε συναίσθημα

να υψωθεί στον “ουρανό”.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΟ ΣΤΟΝ ΑΔΗ

Τρία πράγματα έπρεπε να κάνει ο Ηρακλής προτού ξεκινήσει την κάθοδό του στον Άδη.

Η σειρά με την οποία ήλθαν είναι ενδιαφέρουσα.

- Πρώτα έπρεπε να εξαγνισθεί.

Ο Ηρακλής, ο Υιός του Θεού, που θριάμβευσε, μεταμορφωθείς, κατεβαίνει στην Κόλαση για να εργασθεί και ο λόγος ήρθε να τον εξαγνίσει.

Πίστευε ότι ήταν τόσο αγνός!

Δε μας λένε πώς υπέστη τη διαδικασία εξάγνισης, αλλά έχω την ιδέα ότι έπρεπε να καταδείξει απελευθέρωση από

• τον ερεθισμό και

• τον εγωισμό

σ’ αυτόν τον χωρίς ενδιαφέρον κύκλο που ζούσε σαν ανθρώπινο ον.

Είναι κανόνας στον αποκρυφισμό ότι στην κλίμακα της μύησης αν δεν μπορείτε να ζείτε με αγνότητα στο δικό σας οικογενειακό κύκλο, δεν είστε χρήσιμος ούτε στον ουρανό ούτε στην κόλαση.

Τι εννοώ με το “αγνός”;

Χρησιμοποιούμε ευρύτατα τη λέξη με τη φυσική της έννοια, αλλά “αγνός” πραγματικά είναι ο ελεύθερος από τους περιορισμούς της ύλης.

Αν κατά κάποιο τρόπο είμαι φυλακισμένος έστω κι από το νου μου που είναι μια μορφή λεπτοφυούς ύλης, δεν είμαι αγνός.

Αν έχω κάποια εγωιστικά συναισθήματα, δεν είμαι αγνός.

Ο Ηρακλής έπρεπε να εξαγνισθεί.

- Έπειτα διαβάζουμε ότι έπρεπε να μυηθεί στα μυστήρια.

Όσο μπορώ να καταλάβω (και μπορεί να κάνω λάθος) αυτό σημαίνει ότι διασχίζεις την προσωπική σου κόλαση προτού διασχίσεις τη συμπαντική κόλαση.

Έχεις ένα φοβερό διάστημα στη ζωή σου και μυείσαι καθώς υφίστασαι τη δική σου κόλαση.

Μαθαίνεις τη φύση του συμπαντικού από ατομική εμπειρία.

Μόνο αυτό είναι κατανόηση. Δεν μπορείς να μάθεις από το τι άκουσες και το τι είδες.

- Όπως συνέβη και στους προηγούμενους μύθους, ο Ηρακλής έπρεπε τότε

- να αναπαυθεί και

- να εκτελέσει κάποια πράξη υπηρεσίας,

προτού μπορέσει να προχωρήσει προς τον Κέρβερο.

Είδε δύο ανθρώπους δεμένους να υφίστανται επίθεση από κτήνη.

Έπρεπε να τους απελευθερώσει προτού μπορέσει ν’ αντιμετωπίσει το δικό του πρόβλημα.

Πάντοτε για το μυημένο προηγείται η υ πη ρ ε σ ί α.

Η παραμέληση εκείνου που έταξε να κάνει, αν υπάρχει ανάγκη να βοηθήσει.

Αυτή είναι πάντα η ιστορία του μυημένου,

γιατί βασίζεται στην ομαδική συνείδηση.

Ο ενδέκατος άθλος του Ηρακλή Ο καθαρισμός των στάβλων του Αυγεία

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΗΜΕΝΟΥ

Ο Ηρακλής, σαν μύστης, είναι δεσμευμένος να κάνει τρία πράγματα που μπορούν να συνοψισθούν σαν τα κύρια χαρακτηριστικά όλων των αληθινών μυημένων.

Αν δεν συνυπάρχουν σε κάποιο βαθμό, ο άνθρωπος δεν είναι μυημένος.

1. Ανιδιοτελής υπηρεσία.

Προσφέρουμε υπηρεσία, επειδή η συνείδησή μας, δεν είναι πια συγκεντρωμένη στον εαυτό μας και αυτό όχι γιατί μας είπαν ότι η υπηρεσία είναι ένας δρόμος προς την απελευθέρωση.

Δεν ενδιαφερόμαστε πια για τον εαυτό μας, αλλά,

αφού η συνείδησή μας έγινε συμπαντική,

δεν έχουμε να κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας,

παρά μόνο ν’ αφομοιώσουμε τα βάσανα των συνανθρώπων μας και να τους βοηθήσουμε.

Δε χρειάζεται προσπάθεια τον αληθινός Υδροχοϊκό διδάσκαλο.

2. Ομαδική εργασία.

Είναι κάτι για το οποίο γνωρίζουμε ελάχιστα προς το παρόν.

Ο κόσμος είναι γεμάτος από

- οργανώσεις

- συλλόγους και

- αδελφότητες

που είναι ευτυχείς προετοιμάζοντας το έδαφος για τους φιλόδοξους ανθρώπους.

Δεν εννοώ ότι δεν είναι ευγενείς, αλλά η εμπειρία μου από τις συνήθεις ομάδες, είναι ότι είναι φυτώρια ζηλοτυπιών, ανθρώπων που προσπαθούν να εντυπωσιάσουν τους άλλους

- με τον όγκο της γνώσης τους και

- το θαύμα της γεμάτης αυτοθυσία ζωής τους.

Αυτό δεν είναι ομαδική εργασία.

Η ομαδική εργασία τότε μόνο στέκει πνευματικά,

- όταν αφορά στο χειρισμό κάποιων υποθέσεων με πλήρη λησμονιά του ίδιου του εαυτού και

- όταν αφορά στην ευημερία του ιδιαίτερου τμήματος της ανθρωπότητας με το οποίο ασχολούμαστε.

Η ομαδική εργασία

- αποκλείει τη φιλοδοξία

- αρνείται την προώθηση σε οποιαδήποτε στοά ή οργάνωση

- αρνείται την υπεροψία σ΄αυτούς που αναλαμβάνουν επίσημα αξιώματα.

Δε νομίζω ότι οι νέοι όμιλοι θα έχουν αξιωματούχους, αλλά ότι θα εργάζονται με

κάποιο αυτοματισμό, λόγω διαισθητικής πνευματικής αλληλεπίδρασης στο νου

των μελών των ομίλων.

Δεν ξέρουμε ακόμη κάτι γι’ αυτό.

Μπορείτε να φανταστείτε έναν όμιλο τόσο ενωμένο στο πνευματικό πεδίο, ώστε

- επιστολές

- φυλλάδια

- βιβλία κ.λπ.

να παραμερίζονται, διότι η επικοινωνία μεταξύ των διανοιών των μελών του ομίλου θα είναι τέλεια;

Αυτός είναι ο όμιλος της Εποχής του Υδροχόου και δεν υφίσταται ακόμη.

3. Αυτοθυσία.

Το νόημα της αυτοθυσίας αγιοποιεί.

Πραγματεύεται

• για τον εαυτό του ομίλου και

• τον εαυτό του ατόμου.

Αυτό είναι το έργο του μυημένου.

Από την κορυφή του βουνού στον Αιγόκερω ο Ηρακλής πρέπει να κατέβει, κυριολεκτικά, στην υλική ακαθαρσία για να καθαρίσει τους στάβλους του Αυγεία.

Θέλω να σας δώσω μια ιδέα της ψυχολογίας του.

- Ανέβηκε στην κορυφή του βουνού.

- Πέρασε όλες τις μεγάλες δοκιμασίες

- πέρασε από τον Αιγόκερω προς το Πνευματικό Βασίλειο και

- γνώρισε κάπως τη σημασία της μυστικιστικής έκστασης και

πήρε την εντολή, μέσα σε αυτή την ανώτατη πνευματική κατάσταση,

- να κατέβει και

- να καθαρίσει τους στάβλους.

Τι απροσδόκητη κατάπτωση!

Όχι, κάποιο μεγάλο παγκόσμιο έργο, αλλά να καθαρίσει στάβλους.

Το αντικείμενο της δοκιμασίας μπορεί να συνοψισθεί ως εξής:

ο Ηρακλής έπρεπε να βοηθήσει στην κάθαρση του κόσμου με τη μέσω αυτού ορθή κατεύθυνση των δυνάμεων της ζωής.

Λάβετε υπόψη σας ότι εισερχόμαστε στην εποχή του Υδροχόου,

όπου ο υλισμός, όπως τον ξέρουμε, έχει φτάσει στο τέλος του και

η συνολική ζωή θα ερμηνεύεται από όρους δραστηριοτήτων.

Ασχολούμαστε ολοκληρωτικά με δυνάμεις.

Πιθανώς να έχουμε μια νέα γλώσσα, τη συμβολική γλώσσα της ίδιας της ενέργειας.

Θα είμαστε όλοι πρακτικοί αποκρυφιστές, ο αποκρυφιστής

- που ζει και

- εργάζεται

σ’ έναν κόσμο δυνάμεων και

- αρχίζει με τις δυνάμεις μέσα του.

Θα πάρετε μια μικρή ιδέα του τι σημαίνει χειρισμός δυνάμεων,

αν παρατηρήσετε προσεκτικά τη λαλιά σας.

Γιατί υψώνετε τη φωνή σας όταν ταράζεστε;

Διότι η ενέργεια που περνά από μέσα σας έχει ένα αποτέλεσμα στο φωνητικό μηχανισμό σας.

Ασχολείστε με τις ενέργειες και κάνετε κακή χρήση των ενεργειών.

Προσέξτε τον εαυτό σας

και αρχίστε να εργάζεσθε στον κόσμο των δυνάμεων

μέσα σας.

Το ζωδιακό αυτό σημείο εγκαινιάζει τη σχολή των παγκόσμιων σωτήρων.

Είναι σχεδόν

- ένα ζωδιακό σημείο ενός “Ιωάννη του Βαπτιστή”

- ένα ζωδιακό σημείο προετοιμασίας για κάτι που η επόμενη της εποχής των Ιχθύων πρόκειται να φέρει.

Ο Υδροχόος απεικονίζεται σαν άνθρωπος που κρατά ένα ανεστραμμένο δοχείο.

Ο άνθρωπος αναστρέφει το δοχείο και από αυτό βγαίνουν δύο χείμαρροι νερού,

- ο ποταμός της ζωής και

- ο ποταμός της αγάπης και

αυτές οι δύο λέξεις, ζωή και αγάπη, είναι οι δύο λέξεις που ενσωματώνουν την τεχνική της εποχής του Υδροόχου.

- Ούτε μορφή

- ούτε νους

αλλά

- ζωή και

- αγάπη.

Διαρκώς χρησιμοποιούμε αυτές τις δύο λέξεις, αλλά πίσω από αυτές δεν συλλαμβάνουμε κάποια πρόσφορη ιδέα.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ

Ο Αυγείας, υιός του Ποσειδώνα, Θεού των Υδάτων και του Ηλίου, είχε κοπάδια ζώων και οι στάβλοι για τριάντα χρόνια δεν είχαν καθαριστεί και έτσι η ακαθαρσία είχε συσσωρευτεί.

Στον Ηρακλή είπαν να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Πολλοί άνθρωποι δοκίμασαν να καθαρίσουν τους στάβλους κι απέτυχαν, ήταν πάντα ανώτερο των δυνάμεών τους.

Ο Ηρακλής όντας μυημένος και έχοντας πολλή κοινή λογική που έχουν πάντα οι πραγματικοί μυημένοι, κατέβηκε από την κορυφή του βουνού και συλλογίστηκε πολύ το πρόβλημα. Μελέτησε τους στάβλους.

Πρώτα γκρέμισε τον τοίχο που περιέβαλε τους στάβλους,

έπειτα έκανε δύο μεγάλα ανοίγματα στις απέναντι πλευρές και

έστρεψε δύο ποταμούς δια μέσου των ανοιγμάτων.

Δεν προσπάθησε να σκουπίσει και να καθαρίσει, όπως είχαν κάνει οι άλλοι, αλλά γκρέμισε τα εμπόδια χρησιμοποιώντας δύο ποταμούς.

Χωρίς προσπάθεια από μέρους του οι στάβλοι καθαρίστηκαν.

Ευχαριστημένος ο Ηρακλής, έσπευσε στον Αυγεία και φώναξε, “Τους καθάρισα τους στάβλους. Είναι τέλεια καθαροί”.

Και διαβάζουμε ότι ο Αυγείας του γύρισε την πλάτη, αρνήθηκε ν’ αναγνωρίσει ό,τι είχε κάνει και του είπε ότι ήταν τέχνασμα.

Μπορεί να ειπωθεί ότι η συναισθηματική φύση της επιθυμίας, της μεγάλης αυτής Ζωής στην Οποία ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε,

έχει επίσης κοπάδια ζώων που ακούν στο όνομα ανθρώπινα όντα!

Στο νου μου η λέξη Θεός (God), τρία μικρά γράμματα, είναι ακριβώς σύμβολο.

Δεν ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω τι αυτά συμβολίζουν, αλλά γνωρίζω ότι αντιπροσωπεύουν για μένα ένα σύμβολο μιας Ζωής,

- που ενυπάρχει σ’ όλες τις μορφές και

- είναι επίσης υπερβατική.

Είμαι ένα από τα ζώα του κοπαδιού που φυλάσσει ο Αυγείας και

οι στάβλοι στους οποίους κατοικούν τα Ζώα δεν έχουν καθαρισθεί για 30 χρόνια,

3 επί 10, όπου

3 είναι ο αριθμός της προσωπικότητας και

10 είναι ο αριθμός της εκπλήρωσης.

Τι θα πείτε αν σας πω

- ότι τώρα, στις μέρες μας, για πρώτη φορά η ανθρωπότητα είναι μια συντονισμένη πλήρης μονάδα

- με νου

- συναισθηματική φύση και

- φυσικό σώμα

που λειτουργεί σαν ένα και

• ότι οι στάβλοι δεν έχουν καθαρισθεί για 30 χρόνια;

Ποια είναι τα δύο πράγματα που έκανε ο Ηρακλής;

Γκρέμισε τα εμπόδια – φράγματα.

Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει στην Υδροχοϊκή εποχή. Ήδη, έχουμε αρχίσει να το κάνουμε.

Ήδη, αρχίσαμε να σκεπτόμαστε με πλατείς όρους, να παύουμε να είμαστε αποκλειστικοί.

Εμφανίζονται παντού στον κόσμο ομάδες ανδρών και γυναικών που παλεύουν με τον εαυτό τους για να είναι περιεκτικοί στη σκέψη τους, γιατί στην Υδροχοϊκή εποχή τα έθνη όπως τα ξέρουμε πρέπει να προχωρήσουν.

Έθνη που πολεμούν για το συμφέρον τους και για ό,τι θέλουν.

Έθνος εναντίον έθνους, καλλιεργούν πατριωτισμό που είναι συνήθως καλλιέργεια μίσους.

Πρέπει να διδάξουμε τους ανθρώπους ότι είναι ανθρώπινα όντα με κάποια υπευθυνότητα, ναι, αλλά μπορούμε ν’ αρχίσουμε να έχουμε μια ευρύτερη εικόνα, ν’ αναπτύξουμε τη συνείδηση της ανθρωπότητας σαν σύνολο. Όπως λέει ο Μπράουνιγκ:

“Η ανθρωπότητα έγινε απ’ όλους τους χωριστούς ανθρώπους,

σε μια τέτοια ενότητα καταλήγει η εικόνα.”

Αυτό πρόκειται να συμβεί στον Υδροχόο,

είναι αυτό που είναι μπροστά μας,

που είναι ό,τι τα Ηνωμένα Έθνη,

γι’ αυτό εργάζονται τα κινήματα για διεθνή ειρήνη και

οι άλλες ομάδες

- στα θρησκευτικά

- πολιτικά και

- οικονομικά πεδία,

- για το γκρέμισμα των προκαταλήψεων

- την εκμάθηση του να σκεπτόμαστε με γενικούς όρους, με σύνολα.

Το γκρέμισμα των φραγμών, σε ευρεία κλίμακα, πρέπει να επέλθει από την κοινή γνώμη, αυτό όμως είναι μακράς πνοής και ευρύτατα συναισθηματικό.

Αυτή είναι η δυσκολία.

Στην εποχή του Υδροχόου, ειδικά στο δεύτερο δεκανό, όταν ο Ερμής, ο αγγελιοφόρος, κυβερνά τον εγκέφαλο από την ψυχή, μέσω του νου, θα έχουμε μια κοινή γνώμη διαμορφωμένη από τη σκέψη και όχι από το συναίσθημα και θα έχουμε έναν κόσμο γεμάτο στοχαστές.

Η λειτουργία εκείνων που γράφουν και σκέπτονται σ’ αυτές τις γραμμές και υπάρχουν χιλιάδες παντού στον κόσμο, είναι ν’ αρχίσουν να σκέπτονται εποικοδομητικά στις ορθές γραμμές, έτσι ώστε να στηθούν γερά θεμέλια για τη δύναμη που θα εισρεύσει.

Οικοδομούμε για το μέλλον.

Περιεκτική συνείδηση δε σημαίνει ανθρωπιστική συνείδηση.

Είναι κάτι περισσότερο, πρέπει ν’ αποκτήσετε συνείδηση του χρόνου.

Ο χρόνος έρχεται στον Υδροχόο, όταν

- παρελθόν

- παρόν και

- μέλλον

ξεπερασθούν τελείως και

έχετε πάντοτε το αιώνιο παρόν που περιλαμβάνει κάθε σφαίρα και όψη συνείδησης, την οποία μπορούμε ν’ αποκαλέσουμε αυστηρά ανθρώπινη.

Αυτή είναι η θέση του ανθρωπιστή, όπως εγώ την ερμηνεύω, παίρνει τη θέση:

“Ας γίνουμε αληθινά ανθρώπινοι”,

προτού επιχειρήσουμε να γίνουμε υπεράνθρωποι.

Τώρα,

- είμαστε μόνο συναισθηματικοί

- υδαρείς

- ρευστά πλάσματα

- είμαστε ακόμη αφώτιστοι

- αγωνιζόμενοι με χωριστικότητα.

Δεν είμαστε ικανοί

- να έχουμε παγκόσμια συνείδηση

- να είμαστε σε επικοινωνία με κάθε φάση της ανθρώπινης σκέψης.

Θα γίνουμε μια μέρα.

Ας κάνω μια ερώτηση.

Είστε ικανοί

- να μπείτε

- με νοημοσύνη

- συμπάθεια και

- κατανόηση

μέσα στη συνείδηση των άμεσων μελών της οικογένειάς σας και

- να μάθετε γιατί σκέπτονται όπως σκέπτονται

- να καταλάβετε γιατί δρουν μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο κάτω από ειδικές συνθήκες;

- Καλλιεργήστε το Υδροχοϊκό Πνεύμα

αφήνοντας τους ανθρώπους ελεύθερους

- καλλιεργήστε την ικανότητα της εμπιστοσύνης.

- Αποκόψτε τη δυσπιστία για όλους με τους οποίους συνδέεστε,

- πιστέψτε σ’ αυτούς και δε θα σας απογοητεύσουν.

- Καταλογίστε τους εσφαλμένα κίνητρα και θα σας απογοητεύσουν και

αυτό θα είναι δικό σας σφάλμα.

Ας είμαστε σωστοί και τίμιοι όσο μπορούμε με το φως που έχουμε.

Ας καλλιεργήσουμε το Υδροχοϊκό Πνεύμα

- της μη χωριστικότητας

- της αγάπης

- της κατανόησης

- της νοημοσύνης

ελεύθεροι από την αυθεντία, αποκομίζοντας από κάθε ανθρώπινο ον που συναντούμε ό,τι καλύτερο έχει.

Κι αν δεν αποκομίσετε ό,τι καλύτερο έχουν, να αιτιάσθε τον εαυτό σας κι όχι αυτούς.

Αυτό είναι η αλήθεια.

Αν κάποιος σας παρεξηγεί είναι γιατί εσείς δεν είστε σαφείς.

Η αυτοκριτική είναι πάντοτε απαραίτητη για τον Υδροχοϊκό τύπο, όχι όμως η αυτοσυνείδηση της σημερινής μορφής.

Όταν γκρεμίσουμε τους φραγμούς της χωριστικότητας,

τότε θα αφεθούμε μέσα στους δύο ποταμούς,

- στο ύδωρ της ζωής και

- στον ποταμό της αγάπης.

Δεν μπορώ να μιλήσω για τους δύο αυτούς ποταμούς, γιατί δεν ξέρω τι είναι.

Πολλοί μιλούν για τη ζωή και την αγάπη, χρησιμοποιούν λέξεις.

Δεν ξέρω ακόμη τι είναι ζωή και σίγουρα δεν ξέρουμε τι είναι αγάπη.

Έχει ενδιαφέρον να προσπαθήσετε να εκφράσετε τι καταλαβαίνετε με τον ποταμό της Ζωής και τον ποταμό της αγάπης, που με το γκρέμισμα των τοίχων, εισρέουν στην ανθρώπινη οικογένεια.

Εισερχόμαστε σιγά – σιγά στην εποχή της ενέργειας, εισερχόμενοι στην εποχή της αγάπης.

Εκτιμάτε ότι ένα μεγάλο άνοιγμα έγινε στους τοίχους κατά τη διάρκεια του πολέμου και ότι από τότε

- ο πόλεμος

- η ζωή και

- η ενέργεια

σημαίνουν κάτι περισσότερο απ’ ό,τι σήμαιναν προηγουμένως;

Όταν κάνετε ό,τι μπορείτε για να γκρεμίσετε τους τοίχους και

να εκφράσετε ζωή και αγάπη,

βοηθούμενοι από την ίδια σας τη ψυχή της οποίας η φύση είναι αγάπη –σοφία,

μη ζητάτε αναγνώριση, δε θα τη λάβετε.

Το σκληρό έργο

- του πρωτοπόρου σε κάθε πεδίο σκέψης

- κάθε προσώπου που προσπαθεί να εκφράσει νέα ιδανικά,

είναι πάντοτε η μη αναγνώριση και μερικές φορές χειρότερο.

- Δε θα επαινεθείτε

- δε θα προκαλέσετε οίκτο,

θα περάσετε δύσκολους καιρούς, α λ λ ά

θυμηθείτε ότι θα λαξεύετε την ατραπό,

έτσι ώστε στο μέλλον μίση και χωριστικότητα να εκλείψουν.

Μου αρέσει να σκέφτομαι τον Υδροχόο σαν το “σημείο του Ιωάννη του Βαπτιστή” με όρους μυημένου.

Αφήνουμε τους Ιχθείς από μια άποψη και κατευθυνόμαστε σε μια Ιχθυακή περίοδο από μια άλλη άποψη, όπου ο Σωτήρας του Κόσμου θα έρθει.

Και όσο αντικρίζουμε την Υδροχοϊκή εποχή σαν σημείο του Ιωάννη του Βαπτιστή, τόσο μπορούμε να βλέπουμε τους εαυτούς μας στα δικά μας πεδία, οπουδήποτε μπορεί είναι.

- Έχοντας υπόψη την κοσμική εικόνα

- κάνοντας ό,τι μπορούμε την ιδιαίτερη αυτή εποχή,

- εκπληρώνουμε το λειτούργημα του Ιωάννη του Βαπτιστή και

- προετοιμάζουμε το δρόμο για το εξαιρετικό αυτό γεγονός που πρόκειται να συμβεί ατομικά

όταν

- ο Παγκόσμιος Σωτήρας εμφανιστεί πάλι και

- η ανθρωπότητα

- μάθει την επόμενη μεγάλη αλήθεια και

- βηματίσει προς τα εμπρός και προς τα άνω.

Α.Α.Μπ.

Ο δωδέκατος άθλος του Ηρακλή Τα κόκκινα βόδια του Γηριόνη

Η ΔΕΥΤΕΡΗ EΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Πώς μπορεί να έρθει ο Παγκόσμιος Σωτήρας;

Μπορεί να έρθει όπως ήρθε τη πρώτη φορά, σ’ ένα φυσικό σώμα με τα συνηθισμένα του εμπόδια.

Σήμερα προβάλλουν στον κόσμο νέες δυνατότητες που δεν υπήρχαν όταν ήρθε τη πρώτη φορά.

Είμαστε πολύ περισσότερο ευαίσθητοι απ’ ό,τι είμασταν ποτέ.

Είμαστε ανοιχτοί ο ένας στις σκέψεις του άλλου και

αν ένας τέτοιος δυνατός στοχαστής σαν τον Χριστό, ό,τι κι αν σημαίνει αυτή η λέξη,

είναι ενήμερος για τις υποθέσεις του κόσμου,

μου φαίνεται ότι Αυτός μπορούσε να δοκιμάσει μια άλλη μέθοδο.

Μπορεί να εργαστεί με τη δική Του μέθοδο σε κάθε χώρα, επισκιάζοντας τους μαθητές Του οπουδήποτε βρίσκονται και

επειδή η ψυχή Του και οι ψυχές Τους είναι μία ψυχή,

- κοινοποιεί σ’ αυτούς το Σχέδιο

- υποδεικνύει σ’ αυτούς τις τάσεις

- δίνει σ’ αυτούς το νέο μήνυμα και

- επαναλαμβάνει εαυτόν σε κάθε χώρα.

Ήδη αυτό συμβαίνει σήμερα.

Σε κάθε χώρα υπάρχουν αυτοί που θα βρουν εκείνους που γνωρίζουν, δεν είπα για εκείνους που λένε ότι γνωρίζουν.

Υπάρχει όμως ένας όμιλος ανθρώπινων όντων,

- που τώρα ολοκληρώνεται

- που δε θορυβούν,

- που δεν ενδιαφέρονται για τον εαυτό τους, παρά σε ποιον θα πέσει το φορτίο της ηγεσίας της ανθρωπότητας

- εγκαινιάζουν κινήματα που περιέχουν μέσα τους το νέο κραδασμό

- λέγουν πράγματα που έχουν συμπαντικό τόνο,

- εξαγγέλλουν αρχές

- που είναι κοσμικές,

- που είναι περιεκτικές και όχι αποκλειστικές,

- δεν προσέχουν ποια ορολογία χρησιμοποιεί ο καθένας

- επιμένουν ότι ο άνθρωπος πρέπει να διατηρεί για τον εαυτό του τη δική του εσωτερική δομή αλήθειας και όχι να την επιβάλλει σε κάποιον άλλο

- αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο οπουδήποτε συναντηθούν

- μιλούν μια παγκόσμια γλώσσα

- εκδηλώνουν το παγκόσμιο φως

- είναι εξυπηρετητές και δεν ενδιαφέρονται για τον εαυτό τους.

Είμαι πεπεισμένος ότι δε θα έρθει κάποιος ατομικός Κοσμοσωτήρας, χρησιμοποιώντας ένα φυσικό σώμα.

Πιστεύω σ’ αυτό τον ατομικό Κοσμοσωτήρα, αλλά

πιστεύω ότι Αυτός θα σώσει τον κόσμο διαμέσου της ομάδας.

Πιστεύω

- ότι Αυτός θα εργαστεί δια μέσου του δικού του ομίλου

- ότι Αυτός εκπαιδεύει τώρα τους ανθρώπους, έτσι ώστε θα έρθει η μέρα που αυτός ο όμιλος θα γίνει τόσο ισχυρός

- με τη σιωπηλή μεσολάβησή Του και

- με τη δύναμη της παγκόσμιας Υπηρεσίας Του ώστε θ’ αναγνωρισθεί σαν Σωτήρας, όχι όμως στις μέρες μας.